Pasja do latania u Stanisława Bieli pojawiła się jeszcze wtedy, gdy nawet nie myślał o zakończeniu kariery narciarskiej. – Jak skończyłem 18 lat, to wujek z Ameryki zasponsorował mi szkolenie pilotażu samolotu. Niby mnie to latanie cieszyło, ale trochę brakowało mi w tym sportu, rywalizacji – opowiada Stanisław. – Są oczywiście sportowe odmiany latania samolotami, ale jakoś do tego mnie nie ciągnęło. Za to zawsze spoglądałem na szybowce, które stały na lotnisku. Nawet kiedyś leżąc w szpitalu po kontuzji spoglądałem za okno, jak na niebie pięknie i lekko szybowały. Wąskie, smukłe, kojarzyły mi się z bolidami formuły 1, ale nie wiedziałem wtedy, że można się nimi też ścigać. Spróbowałem szybownictwa dopiero w wieku 22 lat. A że trafiłem na super warunki, to bardzo mi się spodobało – wspomina swoje szybowcowe początki Stacho.

Zaczął o szybownictwie sporo czytać. W ostatnich miesiącach kariery narciarskiej latanie było dla niego odskocznią od problemów. Sposobem na rozluźnienie. – Myślałem o tym, żeby skończyć obóz i już następnego dnia jechać na lotnisko. Robiłem wtedy kurs szybowcowy i cały dzień spędzało się na lotnisku. Było sporo latania i praktycznej wiedzy. A w czasie, gdy nie byłem w powietrzu, aktywnie uczestniczyłem w operacjach naziemnych wspierając starty i lądowania innych. Wymagało to całodziennej dyspozycyjności. Czasami aż zapominałem o jedzeniu, ale to akurat było na plus, bo jako skoczkowie mieliśmy wtedy bardzo restrykcyjną dietę – opowiada Stanisław.

Licencję szybowcową zdobył w 2016 roku. Fascynacja lataniem rosła. Zbiegło się to z decyzją o zakończeniu kariery narciarskiej – sezon 2017/2018 był jego ostatnim. Zaledwie kilka miesięcy później zaczął startować w zawodach szybowcowych. Drugie, na których startował w życiu, czyli Mistrzostwa Polski Juniorów, okazały się szczęśliwe, bo zajął tam 3. miejsce i jako obiecujący zawodnik zakwalifikował się do juniorskiej Szybowcowej Kadry Narodowej.

Na jednym z obozów kadrowych Stanisław poznał Adama Czeladzkiego, który pełnił tam rolę szkoleniowca. Związany z Podhalem Czeladzki dość szybko polubił „Staska górala”, co przerodziło się we wspólne projekty. Jednym z pierwszych projektów był obóz szkoleniowy w Nowym Targu, na którym młodych szybowników wspierał Sebastian Kawa – najbardziej utytułowany sportowiec Polski i wielokrotny mistrz świata. Obaj sportowcy byli i są dla Stanisława wielkimi autorytetami, a z czasem zostali również przyjaciółmi i mentorami.

W grudniu 2019 roku Stanisław wyjechał do Republiki Południowej Afryki, gdzie pod czujnym okiem Adama Czeladzkiego pobił dwa rekordy juniorskie w przelocie trójkąta. Między innymi o tym opowiada film „Kosiak”. W tym samym roku zdobył w szybownictwie złotą odznakę z dwoma diamentami.

Przejście z juniora na seniora wiązało się ze zmianami szybowców dedykowanym odpowiednim klasom. Każdy z nich trzeba było poznać i wylatać na nim odpowiednią ilość godzin. Ale w zasadzie na każdym z nich Stanisław kończył zawody w ścisłej czołówce.

W 2023 roku wraz z Sebastianem Kawą odbyli wspólną wycieczkę do Namibi w Afryce. Z tego wyjazdu powstał świetny materiał filmowy „Kalahari wielkie pragnienie”, który poza pięknymi widokami afrykańskich bezkresów przybliża też rodzącą się przyjaźń obu szybowników.

– Treningi z tak wybitnymi szybownikami plus mój góralski charakter, upór i dążenie do celu udowodniły mi, że potrafię wygrywać. Pokazały to np. bardzo wymagające zawody we Włoszech, w Rieti, w terenie górskim, gdzie zdobyłem 1. miejsce w klasie Open – opowiada Stanisław. – Cały rok 2024 był dla mnie udany. Pobiłem rekord Polski w prędkości przelotu, a końcem roku zostałem powołany do seniorskiej Szybowcowej Kadry Narodowej na rok 2025 – dodaje.

Sezon 2025 to m.in. 2. miejsce na Mistrzostwach Europy w załodze z Adamem Czeladzkim, liczne miejsca na podium zawodów europejskich oraz start w Mistrzostwach Świata we Francji, gdzie Stanisław rywalizował z najlepszymi zawodnikami na świecie zajmując wysoką, 7. lokatę.

– Miniony sezon 2025 był jednym z najlepszych sezonów w mojej karierze sportowej. Nie tylko szybowcowej, ale ogólnie, ze wszystkich dyscyplin, które uprawiałem. Wieloletnie doświadczenie przerodziło się w dojrzałość, co skutkuje wynikami i wielką radością z uprawiania sportu – mówi z dumą i radością Stanisław. – Przede mną czas przygotowawczy do nowego sezonu, który, mam nadzieję, będzie jeszcze bardziej udany – dodaje.

Osiągnięcia w szybownictwie

• 2018.08 – Mistrzostwa Polski juniorów w szybownictwie – 🥉 3. miejsce w kategorii juniorów, Klub B
• 2018 – Powołanie do juniorskiej 🇵🇱 Kadry Narodowej
• 2019.12.17 – Przelot trójkąta – trasa zadeklarowana (Gariep Dam, RPA), 647,3 km – 🏅 rekord juniorskiego przelotu trójkątnego dla Polski
• 2019.12.17 – Przelot trójkąta – trasa dowolna (Gariep Dam, RPA), 725,6 km – 🏅 rekord juniorskiego przelotu trójkątnego dla Polski
• 2019 – Zdobycie diamentowej odznaki szybowcowej Międzynarodowej Federacji Lotniczej
• 2021.07 – 19. Szybowcowe Mistrzostwa Polski, Stalowa Wola 🥈 2. miejsce, Club A
• 2021.08 – Flight Challenge Cup Gliding, Previdza, Słowacja – 🥈 2. miejsce, Klub
• 2022.05 – FAI Sailplane Grand Prix Poland, Żar, Polska – 4. miejsce, 18m
• 2024.05 – SGP Spain, Santa Cilia, Hiszpania – 5. miejsce, 18m
• 2024.07 – SGP Slovenia, Lesce, Słowenia – 4. miejsce, 18m
• 2024.08 – Coppa Città di Rieti, Włochy – 🥇 1. miejsce, Open
• 2024.08.31 – Prędkość przelotu po trasie trójkąta 400 km – 🏅 rekord Polski, średnia prędkość 121,030 km/h
• 2024 – Powołanie do seniorskiej 🇵🇱 Kadry Narodowej
• 2025.04 – 23rd Pribina Cup 2025, Słowacja 🥇 1. miejsce w klasie dwumiejscowej (załoga wraz z Adamem Czeladzkim), 15m
• 2025.07 – 23. Mistrzostwa Europy w Szybowcach FAI, Węgry – 🥉 3. miejsce w klasie dwumiejscowej (załoga wraz z Adamem Czeladzkim), 20m
• 2025.05 – Flight Challenge Cup Gliding, Previdza, Słowacja – 🥈 2. miejsce, Kombi Open
• 2025.05 – FAI Sailplane Grand Prix Poland, Nowy Targ, kwalifikacje do światowych finałów SGP – 🥇 1. miejsce, 18m
• 2025.06 – AAC Alpe Adria Cup, Feldkirchen, Austria – 🥈 2. miejsce, Open
• 2025.08 – FAI Sailplane Grand Prix 2025, finały światowe, Saint-Auban, Francja – 7. miejsce w klasyfikacji generalnej, 18m